Pogrubienie ścian płucnych

Anatomicznym wykładnikiem bloku pęcherzykowo-włośniczkowego jest pogrubienie ścian pęcherzyków płucnych. Jedną z najczęstszych tego przyczyn jest rozplem tkanki łącznej w ścianach pęcherzyków. Towarzyszy on najrozmaitszym stanom chorobowym. Rozplem tkanki łącznej w ścianie pęcherzyków płucnych jest widywany np. w przewlekłym przekrwieniu biernym, w pylicach, w sarkoidozie, w śródmiąższowym zapaleniu płuc, w następstwie naświetlania promieniami rentgenowskimi i innych stanach. Blok pęcherzykowo-włośniczkowy jako podłoże niewydolności oddechowej nabiera coraz większego znaczenia. Jest to zrozumiałe, jeśli uprzytomnimy sobie z jednej strony wielkość powierzchni oddechowej, która właściwie bezpośrednio styka się ze środowiskiem gazowym, w którym żyjemy, z drugiej strony zaś stały wzrost stężenia czynników znajdujących się w powietrzu wdychanym, które potencjalnie stanowi groźbę uszkodzenia powierzchni oddechowej. Wprowadzenie do badań bariery pęcherzykowej mikroskopii elektronowej pozwala na wykrywanie najwcześniejszych jej uszkodzeń oraz na precyzyjne zlokalizowanie tych uszkodzeń w poszczególnych składnikach bariery. Mikroskopia elektronowa umożliwia również badanie kinetyki zjawiska. Ma to niemałe znaczenie dla analizy całości procesu chorobowego.

Bądź pierwszy, który skomentuje ten wpis

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.


*